http://www.humofert.gr - Main Section

http://www.humofert.gr - Main Component

Πορτοκαλιά

Η θρέψη της πορτοκαλιάς καθορίζεται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων το είδος και η ανάλυση του εδάφους, οι κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής, οι στρεμματικές αποδόσεις, η ποικιλία και η ηλικία της καλλιέργειας. Οι πορτοκαλιές έχουν μεγάλες ανάγκες σε όλα τα μακροστοιχεία: άζωτο, φώσφορο, κάλιο, ασβέστιο και μαγνήσιο. Οι μέσες ετήσιες θρεπτικές ανάγκες μιας πλήρως παραγωγικής φυτείας πορτοκαλιών ανά στρέμμα στα κύρια μακροστοιχεία είναι οι εξής:

  • 14-18 κιλά αζώτου ανά στρέμμα
  • 5-10 κιλά φωσφόρου ανά στρέμμα
  • 14-18 κιλά καλίου ανά στρέμμα
  • 2,5-5,5 κιλά μαγνησίου ανά στρέμμα

Εκτός από τα μακροστοιχεία, οι πορτοκαλιές έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις και στα ιχνοστοιχεία σίδηρο, βόριο, μαγγάνιο, ψευδάργυρο και χαλκό. Επιπλέον, στην ολοκληρωμένη θρέψη της πορτοκαλιάς συμβάλλουν οι φυσικές προωθητικές ουσίες (κυτοκινίνες, αυξίνες, γιββερελλίνες), τα αμινοξέα, οι βιταμίνες και οι υδατάνθρακες. Οι πορτοκαλιές προτιμούν εδάφη μέσης σύστασης, με καλή αποστράγγιση, χαμηλής αλατότητας και περιεκτικότητας σε ενεργό ασβέστιο και ιδανικά με ελαφρώς όξινο pH. Παρόλ’ αυτά, ευδοκιμούν σε ευρεία ποικιλία εδαφών και σε pH 5-8.

Τροφοπενίες που εκδηλώνονται συχνά στην πορτοκαλιά είναι οι τροφοπενίες σιδήρου, ψευδαργύρου, μαγνησίου, αζώτου, καλίου και βορίου.

Η τροφοπενία σιδήρου στην πορτοκαλιά προκαλεί χλώρωση, μικροφυλλία και φυλλόπτωση ανάλογα με την έντασή της. Επίσης επηρεάζει αρνητικά την καρπόδεση και το μέγεθος των καρπών με αντίκτυπο στη συνολική παραγωγή.

f3148489585bb79a733ccf32b2b548b3 XL 350px
  Τροφοπενία σιδήρου
esperidoidoi psevdargirou 350px

Η έλλειψη ψευδαργύρου στην πορτοκαλιά προκαλεί χλώρωση, μικροφυλλία και αποξήρανση της τρυφερής βλάστησης. Επιπλέον, μειώνεται η καρπόδεση και το τελικό μέγεθος των καρπών ενώ οι καρποί που αναπτύσσονται είναι παραμορφωμένοι.

Τροφοπενία ψευδαργύρου  

Τροφοπενία μαγνησίου στην πορτοκαλιά προκαλεί χαρακτηριστική χλώρωση που αποκτά σχήμα Λ, ενώ η παραγωγή υποβαθμίζεται ποσοτικά και εκδηλώνεται το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας στα δέντρα.

Oran01Mg cropped
  Τροφοπενία μαγνησίου

 

Έλλειψη αζώτου στην πορτοκαλιά πλήττει ποσοτικά και ποιοτικά την παραγωγή. Προκαλεί επιβράδυνση της ανάπτυξης, χλώρωση, μικροφυλλία και φυλλόπτωση καθώς και ξηράνσεις της τρυφερής βλάστησης. Οι καρποί γίνονται πιο μαλακοί, άγευστοι και ευπαθείς.

Τροφοπενία καλίου προκαλεί χλώρωση που ξεκινά από την κορυφή προς τη βάση του φύλλου και από την περιφέρεια προς τα μέσα, σταδιακά καλύπτει ολόκληρο το φύλλο και ακολουθεί νέκρωση. Η έλλειψη καλίου έχει ως αποτέλεσμα επιτάχυνση της ωρίμανσης και μείωση του μεγέθους των καρπών καθώς και κάποια απώλεια της παραγωγής λόγω καρπόπτωσης, ενώ μπορεί να παρουσιαστεί και σχίσιμο της φλούδας κατά την ωρίμανση.

Τροφοπενία βορίου νεκρώνει την κορυφαία νεαρή βλάστηση, προκαλεί την έκπτυξη κοντών βλαστών, ενώ οι καρποί παραμορφώνονται και αποκτούν χοντρή φλούδα.

Η μύγα της Μεσογείου (Ceratitis capitata, Ημίπτερα) προσβάλει τους καρπούς των εσπεριδοειδών κατά την ωρίμανση. Το θηλυκό εναποθέτει τα αυγά του στους ώριμους ή σχεδόν ώριμους καρπούς. Οι προνύμφες που προκύπτουν τρέφονται από αυτούς και στη συνέχεια πέφτουν στο έδαφος, όπου νυμφώνονται και ακολούθως προκύπτουν τα ακμαία. Η μύγα της Μεσογείου μπορεί να έχει μέχρι και εφτά γενιές το χρόνο και διαχειμάζει κυρίως εντός των καρπών ως προνύμφη ή σπάνια στο έδαφος ως νύμφη ή ακμαίο. Οι πληθυσμοί της παρακολουθούνται με χρήση παγίδων ενώ από την έναρξη της ωρίμανσης και μετά παρακολουθούνται και οι καρποί για την παρουσία νυγμάτων ωοτοκίας.

Ceratitis capitata 500dpi

  Mύγα της Μεσογείου (Ceratitis capitata)
 Damage caused in citrus by the California red scale Aonidiella aurantii Photos Ferran 215dpi

Η κόκκινη ψώρα των εσπεριδοειδών (Aonidiella aurantii, Ομόπτερα) προσβάλλει τα φύλλα, τους βλαστούς, τους κλάδους και τους καρπούς των δέντρων. Έχει τρεις γενιές το χρόνο, διαχειμάζει ως νύμφη και την άνοιξη εμφανίζονται τα ακμαία. Οι νεαρές νύμφες της πρώτης γενιάς είναι κινητής μορφής ενώ στη συνέχεια ακινητοποιούνται και δημιουργούν ασπίδιο. Η κόκκινη ψώρα υποβαθμίζει την ποιότητα των καρπών και εξασθενεί το δέντρο. Οι πληθυσμοί της παρακολουθούνται με παγίδες για τα αρσενικά, από των οποίων τον πληθυσμό εκτιμάται και ο πληθυσμός των ερπουσών προνυμφών, που είναι το πιο ευαίσθητο στάδιο στα εντομοκτόνα. Παρόμοια περίπτωση η ψώρα του είδους Chrysomphalus dictyospermi (Ημίπτερα).

Aonidiella aurantii  

Η στενόμακρη ψώρα των εσπεριδοειδών (Lepidosaphes beckii, Ομόπτερα) προσβάλλει κυρίως φύλλα και καρπούς. Έχει τρεις γενιές το χρόνο, διαχειμάζει ως νύμφη και την άνοιξη εμφανίζονται τα ακμαία. Οι νεαρές νύμφες της πρώτης γενιάς είναι κινητής μορφής ενώ στη συνέχεια ακινητοποιούνται και δημιουργούν ασπίδιο. Οι πληθυσμοί παρακολουθούνται με δειγματοληψίες.

 Lepidosaphes beckii 33 500px
  Lepidosaphes beckii
 

Η ψώρα της συκιάς ή κηροπλάστης (Ceroplastes rusci, Ομόπτερα) προσβάλλει τα φύλλα, αργότερα τους μίσχους και τους βλαστούς και σπάνια τους καρπούς. Προκαλεί τις ίδιες ζημιές με το λεκάνιο. Δειγματοληψίες γίνονται από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο.

Ο ψευδόκοκκος των εσπεριδοειδών (Planococcus citri, Ομόπτερα) συμπληρώνει 3-4 γενιές ανά έτος, διαχειμάζει στο στάδιο της προνύμφης και προτιμά σκιερά και υγρά μέρη. Προσβάλλει όλα τα τρυφερά μέρη του δέντρου, των οποίων απορροφά τους χυμούς, ενώ πέρα από αυτή την άμεση ζημιά, προκαλεί και έμμεσες ζημιές λόγω των μελιτωδών αποχωρημάτων του, πάνω στα οποία αναπτύσσονται μύκητες της καπνιάς. Ο πληθυσμός παρακολουθείται με φερομονικές παγίδες και με τυχαίες δειγματοληψίες.

 Planococcus citri 500px
  Planococcus citri
 Parlatoria ziziphi 2 400px

Η μαύρη ψώρα των εσπεριδοειδών (Parlatoria zizyphi, Ομόπτερα) προσβάλλει κυρίως την πορτοκαλιά, τη λεμονιά και τη μανταρινιά. Έχει 3-4 γενιές το χρόνο και εγκαθίσταται κυρίως σε φύλλα και καρπούς και δευτερευόντως σε κλάδους. Παρακολουθείται με τυχαίες δειγματοληψίες.

Parlatoria zizyphi  

Οι θρίπες που προσβάλλουν τα εσπεριδοειδή ανήκουν στα είδη Pezothrips kellyanus και Heliothrips haemorrhoidalis (Θυσανόπτερα). Ο P. kellyanus είναι ανθόφιλο είδος, εναποθέτει τα αυγά του κυρίως στα άνθη και όταν δεν υπάρχουν άνθη, στα φύλλα και τους καρπούς. Προσβάλλει κυρίως λεμονιές και πορτοκαλιές και ο πληθυσμός του παρακολουθείται με τυχαία δειγματοληψία ανθέων και καρπιδίων. Ο H. haemorrhoidalis προσβάλλει τα φύλλα και τους ώριμους καρπούς δημιουργώντας εσχαρώσεις και παρακολουθείται με τυχαία δειγματοληψία φύλλων και καρπών.

 Pezothrips kellyanus 2Heliothrips haemorrhoidalis2
  Pezothrips kellyanus και Heliothrips haemorrhoidalis
 

Το λεκάνιο (Saissetia oleae, Ομόπτερα) προσβάλλει φύλλα και τρυφερούς βλαστούς και κλάδους, ενώ πάνω στα μελιτώδη αποχωρήματά του συχνά αναπτύσσεται καπνιά. Διαχειμάζει επάνω στο δέντρο, τα άτομα που διαχειμάζουν ενηλικιώνονται στο τέλος της άνοιξης και συνήθως ολοκληρώνει μία γενιά το χρόνο, αλλά μπορεί να ολοκληρώσει και δεύτερη. Η ανάπτυξή του ευνοείται από υγρό καιρό, γι’ αυτό και το καλοκαίρι εμφανίζει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας ενώ ο πληθυσμός του παρακολουθείται με τυχαίες δειγματοληψίες.

Άλλο κοκκοειδές που προσβάλλει τα εσπεριδοειδή είναι το Coccus hesperidum (Ομόπτερα), το οποίο σπάνια προκαλεί σημαντικές ζημιές. Έχει 3-4 γενιές το χρόνο, προσβάλλει τα νεαρά φύλλα και τα ακραία τμήματα των κλάδων και σπανιότερα τους καρπούς και προκαλεί ζημιές παρόμοιες με το λεκάνιο.

Το Coccus pseudomagnoliarum (Ομόπτερα) είναι κοκκοειδές το οποίο συναντάται στην Χίο και τα Δωδεκάνησα, έχει μία γενιά το χρόνο και ξεκινά να ωοτοκεί το Μάιο. Αρχικά εγκαθίσταται στα φύλλα και το φθινόπωρο μετακινείται στους κλαδίσκους, ενώ ο ζεστός και ξηρός καιρός μειώνει τους πληθυσμούς.

 220px Scale insect Icerya purchasi Βαμβακάδα εσπεριδοειδών wiki

Η βαμβακάδα των εσπεριδοειδών (Icerya purchasi, Ημίπτερα) έχει τρεις γενιές το χρόνο. Οι νεαρές νύμφες εγκαθίστανται στα φύλλα, κατά μήκος των νεύρων, και τους βλαστούς, ενώ οι νύμφες 3ου σταδίου και τα ενήλικα εγκαθίστανται μόνο στους βλαστούς και τον κορμό. Παρακολουθείται με δειγματοληψίες βλαστών με φύλλα ενώ είναι απαραίτητος ο κλαδοκάθαρος του εσωτερικού της κόμης του δέντρου ώστε να εξασφαλιστεί καλός αερισμός και φωτισμός που δυσχεραίνουν την ανάπτυξή της.

Icerya purchasi  
 

Ο φυλλορύκτης των εσπεριδοειδών (Phyllocnistis citrella, Λεπιδόπτερα) έχει 10-12 γενιές το χρόνο, διαχειμάζει σε διάφορα στάδια και την άνοιξη εμφανίζονται τα ακμαία που εναποθέτουν τα αυγά τους στα κεντρικά νεύρα των φύλλων. Οι προνύμφες ορύσσουν οφιοειδείς και ελικοειδείς στοές στα νεαρά φύλλα και βλαστούς και τα φύλλα αποχτούν σταχτί-γκρίζο χρώμα, παραμορφώνονται και ξηραίνονται. Λόγω του χρόνου εμφάνισής του, προσβάλλει περισσότερο την καλοκαιρινή και φθινοπωρινή βλάστηση και όχι τόσο την ανοιξιάτικη, που είναι και η πιο σημαντική. Παρακολουθείται με δειγματοληψίες.

 Phyllocnistis citrella 800x445
  Phyllocnistis citrella
 Aleurothrixus floccosus  

Οι αλευρώδεις που προσβάλλουν τα εσπεριδοειδή ανήκουν στα είδη Aleurothrixus flocossus, Parabemisia myricae και Dialeurodes citri (Ημίπτερα). Ο A. flocossus (εριώδης αλευρώδης) διαχειμάζει ως νύμφη και συμπληρώνει 4-5 γενιές το χρόνο. Εγκαθίσταται στα φύλλα και πάνω στα μελιτώδη αποχωρήματά του αναπτύσσεται καπνιά.

Aleurothrixus flocossus  
 

Οι αφίδες εγκαθίστανται σε φύλλα και τρυφερούς βλαστούς και αποτελούν διπλή απειλή γιατί μπορεί να φέρουν ιούς ενώ, λόγω των μελιτωδών απεκκριμάτων τους, μπορεί να συνοδεύονται από καπνιά και μυρμήγκια. Ο πληθυσμός τους παρακολουθείται με κίτρινες παγίδες.

 aphids citrus 500px
  Αφίδες
 Panonychus citri2Panonychus citri3 10cm  

Το άκαρι Panonychus citri (Tetranychidae) προσβάλλει κυρίως πορτοκαλιές και μανταρινιές. Εγκαθίσταται στην πάνω επιφάνεια των φύλλων και στους καρπούς σε όλα τα στάδια ανάπτυξης, προκαλώντας χλωρωτικές κηλίδες και έντονο αποχρωματισμό. Έντονη ανάπτυξη παρατηρείται κατά την άνοιξη και το φθινόπωρο.

Panonychus citri  
 

Ο κοινός νηματώδης των εσπεριδοειδών Tylenchulus semipenetrans προκαλεί αδυνάτισμα του ριζικού συστήματος, με αποτέλεσμα τα δέντρα να γίνονται καχεκτικά και τα φύλλα και οι βλαστοί να ξεραίνονται. Τα άκρα των ριζών καταστρέφονται, ο φλοιός αποκτά σκούρο χρώμα και αποκολλάται εύκολα από τη ρίζα, ενώ οι προσβεβλημένες από νηματώδεις ρίζες γίνονται πύλες εισόδου για δευτερογενή παθογόνα.

Η ανθράκωση στην πορτοκαλιά προκαλείται από το μύκητα Colletotrichum gloeosporioides. Προσβάλλει κυρίως βλαστούς, φύλλα και καρπούς ήδη εξασθενημένων δέντρων. Η είσοδός του στους φυτικούς ιστούς γίνεται από πληγές και φυσικά ανοίγματα, ενώ οι καρποί μπορεί να προσβληθούν πάνω στο δέντρο ή και μετά τη συγκομιδή. Προκαλεί αποξήρανση από την κορυφή προς τη βάση των κλάδων, μάρανση και πτώση φύλλων, ενώ συνεχίζει προς μεγαλύτερους κλάδους. Όταν η αποξήρανση είναι απότομη, τα ξερά φύλλα μπορεί να παραμείνουν πάνω στο δέντρο. Οι ασθενείς βλαστοί γίνονται χλωρωτικοί και τελικά ξηραίνονται, ενώ στη ζώνη μεταξύ υγιούς και ασθενούς ιστού παρατηρείται έκκριση κόμμεος. Στα φύλλα σχηματίζονται κυκλικές ή ακανόνιστες κηλίδες, οι οποίες αρχικά είναι υδατώδεις και στη συνέχεια γίνονται παπυρωειδείς. Στην επιφάνεια των νεκρών ιστών και στο κέντρο των νεκρωτικών κηλίδων στα φύλλα σχηματίζονται οι μαύρες καρποφορίες του μύκητα. Στους καρπούς εμφανίζονται κηλίδες αρχικά ερυθροκάστανες που τελικά γίνονται μαύρες, είναι βυθισμένες και σκληρές και συχνά πάνω τους σχηματίζονται οι καρποφορίες του μύκητα. Όταν η προσβολή προχωρήσει στο εσωτερικό του καρπού, προκαλεί υγρή σήψη. Η ασθένεια ευνοείται από υγρό καιρό.

 

Phytophthora citrophthora 150pxΗ κομμίωση της πορτοκαλιάς οφείλεται σε μύκητες του γένους Phytophthora. Τα εσπεριδοειδή προσβάλλονται κυρίως από τα είδη Phytophthora citrophthora και Phytophthora nicotianae που προτιμούν υψηλές σχετικά θερμοκρασίες αλλά και υψηλή εδαφική υγρασία για την ανάπτυξή τους. Οι συνηθέστερες προσβολές εμφανίζονται στο λαιμό, τον κορμό, τους κλάδους κοντά στο έδαφος και τις ρίζες, αλλά μπορούν να προσβληθούν και οι καρποί. Η προσβολή ξεκινάει από πληγές στις κύριες ρίζες ή το λαιμό. Ο φλοιός εξωτερικά γίνεται πιο σκούρος, βυθίζεται και μοιάζει βρεγμένος. Η ασθένεια προχωράει και προς τα πάνω (μέχρι 60-80 εκ από το έδαφος) και προς τα κάτω στις κεντρικές ρίζες. Αρχικά εντοπίζεται σε ένα τμήμα του κορμού ή της ρίζας αλλά σταδιακά τον περιβάλει ολόκληρο και τότε το δέντρο ξηραίνεται. Στην προσβεβλημένη περιοχή του κορμού ο φλοιός σχίζεται και υπάρχει έκκριση κόμμεος, ενώ άλλα συμπτώματα είναι η χλώρωση των φύλλων, η φυλλόπτωση, η καχεκτική βλάστηση και τελικά η αποξήρανση. Είναι παθογόνο εδάφους, τα ωοσπόριά του μπορούν να επιβιώσουν στο έδαφος για πολλά χρόνια, διαχειμάζει όμως και σαν μυκήλιο μέσα σε ασθενείς ιστούς. Μεταδίδεται με τη βροχή και το πότισμα.

Η μελανή κηλίδωση των φύλλων και καρπών στα εσπεριδοειδή οφείλεται στο παθογόνο βακτήριο Pseudomonas syringae pv. syringae. Η ασθένεια προκαλεί ξηράνσεις φύλλων και κλαδίσκων και κηλίδωση καρπών. Οι μολύνσεις ξεκινούν από πληγές στα φύλλα, τα οποία αρχικά αποχτούν χρώμα πράσινο ελαιώδες και σιγά σιγά ξεραίνονται. Στη συνέχεια, αν ο καιρός είναι υγρός και σχετικά ψυχρός, η μόλυνση εξαπλώνεται γρήγορα στους κλαδίσκους που προσφύονται τα φύλλα, οι οποίοι και αποξηραίνονται, τα φύλλα παραμένουν προσκολλημένα στους κλαδίσκους και στη βάση τους παρατηρείται έκκριση κόμμεος. Αν οι συνθήκες είναι ξηρές και θερμές, τότε η μόλυνση προκαλεί το σχηματισμό έλκους στο μίσχο του φύλλου, το έλασμα ξεραίνεται και πέφτει, ενώ ο μίσχος παραμένει στον κλαδίσκο. Οι κηλίδες στους καρπούς είναι κυκλικές, καστανόμαυρες, δερματώδεις και ελαφρώς βυθισμένες. Το παθογόνο επιβιώνει το καλοκαίρι επιφυτικά στις πράσινες επιφάνειες των δέντρων χωρίς να προκαλεί ασθένεια. Όταν επικρατήσει υγρός καιρός και μέτριες θερμοκρασίες, εισέρχεται μέσω πληγών και ανοιγμάτων και προκαλεί ασθένεια. Η μετάδοση της ασθένειας ευνοείται από ισχυρούς ανέμους με βροχή, χαλαζόπτωση και παγετό.

Το πέτρωμα ή λιθίαση ή σκλήρυνση των καρπών των εσπεριδοειδών είναι ιολογική ασθένεια και προσβάλλει όλα τα εσπεριδοειδή και κυρίως την πορτοκαλιά. Οι καρποί γίνονται παραμορφωμένοι, σκληροί και μικροί και σημειώνεται πρόωρη και έντονη καρπόπτωση. Στο μεσοκάρπιο (λευκή περιοχή του φλοιού) σχηματίζονται καστανές περιοχές με κόμμι και η επιδερμίδα παρουσιάζει ακανόνιστο σκοτεινό μεταχρωματισμό και ελαφρά υπερυψωμένες ή βυθισμένες κηλίδες πάνω από τις περιοχές με έκκριση κόμμεος. Η ένταση των συμπτωμάτων ποικίλλει ανάλογα με την ένταση της προσβολής. Σε πολύ σοβαρές προσβολές ο καστανός μεταχρωματισμός και η έκκριση κόμμεος μπορεί να συμβούν ακόμα και μέσα στη σάρκα του καρπού και στις ηθμαγγειώδεις δεσμίδες του κεντρικού του άξονα καθώς και στις ηθμαγγειώδεις δεσμίδες του κλαδίσκου κοντά στον καρπό. Τα συμπτώματα της ασθένειας είναι παρόμοια με εκείνα της έλλειψης βορίου και μπορεί να διαφέρουν στο ίδιο δέντρο από έτος σε έτος, όπως επίσης διαφέρουν μεταξύ διαφορετικών ποικιλιών. Η ασθένεια μεταδίδεται με τον εμβολιασμό.

Το πρασίνισμα των εσπεριδοειδών οφείλεται σε ένα βακτήριο του γένους Liberobacter και εγκαθίσταται στις ηθμαγγειώδεις δεσμίδες του φυτού. Προκαλεί νανισμό, μικροκαρπία, ανώμαλο χρωματισμό των καρπών και χλωρώσεις. Τα νεαρά δέντρα ξεραίνονται ενώ τα μεγαλύτερα γίνονται μη παραγωγικά. Μεταδίδεται με το πολλαπλασιαστικό υλικό και με έντομα φορείς (ψύλλες).

Τα εσπεριδοειδή προσβάλλονται από πέντε τύπους ψωρώσεων. Το κοινό σύμπτωμα αυτών των ιολογικών προσβολών είναι η χλώρωση των φύλλων υπό μορφή ραβδώσεων παράλληλων στις νευρώσεις. Ανάλογα με τα συμπτώματα που εμφανίζονται στο δέντρο, έχουμε τους εξής τύπους:

psorosi

  • Η ψώρωση Α προσβάλλει κυρίως την πορτοκαλιά, τη μανταρινιά και το γκρεϊπ φρουτ ενώ η λεμονιά και η νεραντζιά είναι ανεκτικές, παρουσιάζουν συμπτώματα μόνο στα φύλλα και παραμένουν εύρωστες και παραγωγικές. Για τον ίδιο λόγο τα συμπτώματα σε δέντρα εμβολιασμένα σε υποκείμενο νεραντζιάς εκδηλώνονται πάνω από το σημείο εμβολιασμού. Αντίθετα, τα ευπαθή είδη παρουσιάζουν αποκόλληση του φλοιού με μορφή λεπίων κυρτωμένων προς τα έξω. Πριν το ξεφλούδισμα του φλοιού, μπορεί να υπάρξει έκκριση κόμμεος στον κορμό και σχηματισμός φλυκταινών, ενώ κάτω από τα λέπια ο κορμός αποκτά ένα κιτρινοκόκκινο χρώμα. Όταν η κατάσταση είναι προχωρημένη και περιβάλλει ολόκληρο τον κορμό ή το βραχίονα, τα δέντρα παρουσιάζουν καχεξία, χλωρώσεις, φυλλόπτωση και τελικά μαρασμό.
  • Η κοίλη ψώρωση συναντάται συχνά στη λεμονιά, την πορτοκαλιά και τη μανταρινιά. στον κορμό σχηματίζονται επιμήκεις κοιλότητες, παρατηρείται έκκριση κόμμεος και το ξύλο αποκτά τυρώδη εμφάνιση. Τα δέντρα παρουσιάζουν νανισμό και καχεξία.
  • Η θυλακοειδής ψώρωση προσβάλει κυρίως τις μανταρινιές και τις πορτοκαλιές. Κι εδώ σχηματίζονται κοιλότητες στον κορμό και τους κλάδους, παρατηρείται έκκριση κόμμεος και το ξύλο κάτω από το φλοιό παίρνει ωχρορόδινο χρώμα. Μπορεί να παρατηρηθεί και εκλεπισμός του φλοιού.
  • Το ζαρωμένο φύλλο προσβάλλει κυρίως λεμονιές και πορτοκαλιές. Παρατηρείται συστροφή και κατσάρωμα φύλλων και πιθανά μικροί και παραμορφωμένοι καρποί στη λεμονιά.
  • Η μολυσματική ποικιλόχρωση προκαλεί συστροφή και ποικιλόχρωση των φύλλων, η οποία εμφανίζεται στα φύλλα κατά θέσεις με τη μορφή κιτρινόλευκων κηλίδων. Τα δέντρα παρουσιάζουν καχεξία.

Όλοι οι τύποι ψωρώσεων μεταδίδονται με τον εμβολιασμό και την κουσκούτα. Η ψώρωση και το κατσάρωμα μεταδίδονται και με το σπόρο, ενώ το κατσάρωμα και η μολυσματική ποικιλόχρωση μεταδίδονται και μέσω του χυμού του φυτού.

 

Η κριστάκορτη έχει ως χαρακτηριστικό σύμπτωμα την εμφάνιση επιμήκων λακκίσκων στον κορμό και τους βραχίονες. Κάτω από το φλοιό παρατηρείται βοθρίωση του ξύλου και προεξοχές εσωτερικά στο φλοιό, ενώ τα φύλλα παρουσιάζουν ποικιλοχρώσεις παρόμοιες με της ψώρωσης. Μεταδίδεται με τον εμβολιασμό.

Η κομμίωση του φλοιού της πορτοκαλιάς προσβάλλει μόνο την πορτοκαλιά και προκαλεί νανισμό, έντονη φυλλόπτωση, βοθρίωση του ξύλου, ερυθροκάστανες ραβδώσεις στο φλοιό και έκκριση κόμμεος. Μεταδίδεται με εμβολιασμό.

Η τριστέτσα προκαλεί απότομη ή βαθμιαία ξήρανση των εσπεριδοειδών που είναι εμβολιασμένα επί νεραντζιάς. Πριν το στάδιο του μαρασμού, τα δέντρα εμφανίζουν καχεκτική βλάστηση, χλώρωση, μικρούς και κακής ποιότητας καρπούς. Μεταδίδεται με τον εμβολιασμό και με τις αφίδες κατά μη έμμονο τρόπο.

tristezza 300px

 

 

 

armillaria5

Η πορτοκαλιά παρουσιάζει τις σηψιρριζίες αρμιλλάρια και ροζελίνια που οφείλονται στους μύκητες Armillaria mellea και Rosellinia necatrix αντίστοιχα. Οι σηψιρριζίες προκαλούν στην πορτοκαλιά καχεξία, χλώρωση, φυλλόπτωση και τελικά ξήρανση, που οφείλονται στο γεγονός ότι η ρίζα δεν εφοδιάζει ικανοποιητικά το δέντρο με νερό και θρεπτικά στοιχεία. Η εξέλιξη της ασθένειας είναι αργή εκτός κι αν προσβάλλονται πολύ νεαρά δέντρα ή αν η προσβολή ξεκινάει από την κεντρική ρίζα, οπότε και είναι πολύ γρήγορη και το δέντρο εκδηλώνει αποπληξία. Η επέκταση του παθογόνου στο δεντροκομείο γίνεται ακτινωτά, κατά κηλίδες. Η μετάδοση της ασθένειας γίνεται είτε μέσω επαφής των ριζών είτε μέσω των ριζομόρφων, που εξαπλώνονται εντός εδάφους αρκετά μέτρα από το δέντρο. Επειδή τα συμπτώματα της σηψιρριζίας δεν είναι χαρακτηριστικά, για να διαγνωστεί η ασθένεια πρέπει το δέντρο να ξεριζωθεί και να ελεγχθεί η βάση του κορμού και των κυρίων ριζών.

 Στην περίπτωση που η σηψιρριζία προκαλείται από τον Armillaria mellea, ο φλοιός αποκολλάται εύκολα και αναδύεται έντονη οσμή μανιταριού, ενώ μεταξύ του φλοιού και του ξύλου σχηματίζονται πυκνές λευκές μυκηλιακές πλάκες που μοιάζουν με βεντάλια. Ο Armillaria mellea σχηματίζει ριζόμορφα, τα οποία έξω από το φλοιό μοιάζουν με κορδόνια, διεισδύουν στο έδαφος και μπορούν να αποτελέσουν το πρωτογενές μόλυσμα για δέντρα σε απόσταση αρκετών μέτρων, ενώ κάτω από τον φλοιό σχηματίζουν δίκτυο. Ο μύκητας μπορεί να διαχειμάσει με το μυκήλιο και τα ριζόμορφά του στα προσβεβλημένα δέντρα, τις σηπόμενες ρίζες ή μέσα το έδαφος. Η μετάδοση μπορεί να γίνει και με απευθείας επαφή ασθενών ριζών με υγιείς και στο λαιμό των προσβεβλημένων δέντρων σχηματίζονται καρποφορίες του βασιδιομύκητα (μανιτάρια). Η ασθένεια ευνοείται από την υψηλή υγρασία και τα δέντρα που είναι ήδη εξασθενημένα από άλλα αίτια προσβάλλονται ευκολότερα. Στην περίπτωση του Rosellinia necatrix σχηματίζονται κοντά ριζόμορφα και αραιές λευκές μυκηλιακές πλάκες μεταξύ φλοιού και ξύλου. Τα περιθήκια του μύκητα σχηματίζονται πάνω στις νεκρές ρίζες και η μετάδοση γίνεται μέσω του μυκηλίου που επιβιώνει τόσο στις ασθενείς όσο και τις νεκρές ρίζες.

ΘΡΕΨΗ - Βασική λίπανση

Κατά τη βασική λίπανση παρέχονται στην πορτοκαλιά το 50% της ποσότητας του απαιτούμενου αζώτου, το 60-70% του φωσφόρου και το 30-40% του καλίου. Τύποι λιπασμάτων που περιέχουν τα 3 κύρια θρεπτικά στοιχεία Ν, Ρ, Κ σε αναλογία 2:1:1 ή 3:2:2 είναι κατάλληλοι για την πορτοκαλιά, εκτός και αν η ανάλυση εδάφους υποδεικνύει διαφορετικά. Η βασική λίπανση διενεργείται κατά τα μέσα με τέλη χειμώνα (Ιανουάριος-Φεβρουάριος) με διασκορπισμό και ενσωμάτωση των λιπασμάτων. Με τη βασική λίπανση μπορεί να προστεθεί το απαιτούμενο μαγνήσιο, η οργανική ουσία και ιχνοστοιχεία.

Οι προτάσεις της HUMOFERT ΑΒΕΤΕ για τη βασική λίπανση της πορτοκαλιάς είναι:

  • Οργανοχημικά κοκκώδη λιπάσματα ECO plant FOOD
  • Οργανικά κοκκώδη λιπάσματα BIOFERTIN
  • Οργανικό λίπασμα σταδιακής αποδέσμευσης GRENA SPECIAL

ΘΡΕΨΗ - Επιφανειακή λίπανση

Με την επιφανειακή λίπανση της πορτοκαλιάς επιδιώκεται να καλυφθούν οι επιπλέον ανάγκες της καλλιέργειας σε μακροστοιχεία που δε συμπεριλήφθηκαν στη βασική λίπανση αλλά και να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση οι φυσικοχημικές ιδιότητες του εδάφους. Οι υπολειπόμενες ποσότητες αζώτου και καλίου, που δε δόθηκαν κατά τη βασική λίπανση, δίνονται επιφανειακά τμηματικά και ολοκληρώνονται στο στάδιο της ταχείας ανάπτυξης του καρπού, μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Η υπολειπόμενη ποσότητα φωσφόρου δίνεται κατά το στάδιο της ταχείας ανάπτυξης του καρπού, την περίοδο από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Η διατήρηση των εδαφικών ιδιοτήτων σε καλή κατάσταση είναι πολύ σημαντική για την πορτοκαλιά, η οποία είναι επιρρεπής σε τροφοπενίες, ενώ η σωστή εγκατάσταση των νεαρών δενδρυλλίων στο χωράφι είναι καθοριστικής σημασίας.

Οι προτάσεις της HUMOFERT ΑΒΕΤΕ για την επιφανειακή λίπανση της πορτοκαλιάς είναι:

  • Υδατοδιαλυτά NPK λιπάσματα FAST GROW plus και FAST GROW
  • Ενεργοποιητής εδάφους ACT-1
  • Ενεργοποιητής εδάφους με ωφέλιμους μικροοργανισμούς AZOSPIR
  • Οργανικό λίπασμα με αμινοξέα BIOFERTIN-S
  • Βιοδιεγέρτης ριζοβολίας με ωφέλιμους μικροοργανισμούς RIZOBAC

ΘΡΕΨΗ - Διαφυλλική λίπανση

Η εφαρμογή διαφυλλικών ψεκασμών με υδατοδιαλυτά και υγρά λιπάσματα και προϊόντα θρέψης στα κρίσιμα στάδια καλλιέργειας της πορτοκαλιάς έχει πολύ σημαντικά οφέλη. Με τις εφαρμογές αυτές παρέχονται στα δέντρα, εκτός από μακροθρεπτικά στοιχεία, ιχνοστοιχεία, αμινοξέα και φυσικοί βιοδιεγέρτες, ουσίες στις οποίες η πορτοκαλιά ανταποκρίνεται πολύ θετικά. Η απορρόφηση των θρεπτικών στοιχείων από τα φύλλα είναι άμεση, η ποσότητα των εφαρμοζόμενων λιπασμάτων μικρή και επιπλέον επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις είναι εφικτός ο συνδυασμός των λιπασμάτων με τα φυτοπροστατευτικά σκευάσματα, δεν προστίθεται εργατικό κόστος και καύσιμα για την εφαρμογή.

Η HUMOFERT ΑΒΕΤΕ διαθέτει μεγάλη γκάμα λιπασμάτων και προϊόντων θρέψης κατάλληλων για τη διαφυλλική λίπανση της πορτοκαλιάς:

  • Υδατοδιαλυτάλιπάσματα FAST GROW plus και FAST GROW
  • Υγρά λιπάσματα GROWER
  • Εκχύλισμα φυκιών PROTON-P
  • Οργανικά λιπάσματα με αμινοξέα BIOFERTIN-L 7-0-0 και BIOFERTIN-L 2-0,5-4
  • Οργανικό λίπασμα με αμινοξέα FISH-FERT
  • Φυσικός βιοδιεγέρτης ανάπτυξης NATREG
  • Φυσικός βιοδιεγέρτης καρπόδεσης S-M-F
  • Φυσικός βιοδιεγέρτης ανάπτυξης και βελτίωσης καρπού PERFECT
  • Φυσικός βιοδιεγέρτης ωρίμανσης BRIX-IN
  • Υγρό λίπασμα με εκχύλισμα φυκιών και ιχνοστοιχεία DOUBLE

ΤΡΟΦΟΠΕΝΙΕΣ - Ιχνοστοιχεία

Η πορτοκαλιά είναι ιδιαίτερα απαιτητική σε ιχνοστοιχεία και μακροστοιχεία όπως το μαγνήσιο και εμφανίζει πολύ συχνά τροφοπενίες. Για την πρόληψη των τροφοπενιών που εμφανίζονται στην πορτοκαλιά μπορούν να χρησιμοποιηθούν μίγματα ιχνοστοιχείων που περιέχουν όλα τα απαραίτητα για τη θρέψη των φυτών ιχνοστοιχεία. Επειδή τα περισσότερα ιχνοστοιχεία των μιγμάτων βρίσκονται σε χηλική μορφή, η αφομοίωσή τους από τα δέντρα είναι πολύ γρήγορη και γι' αυτό είναι πολύ αποτελεσματικά στη μείωση της εμφάνισης τροφοπενιών.

Η HUMOFERT ΑΒΕΤΕ για την κάλυψη των αναγκών σε μικροστοιχεία της πορτοκαλιάς προτείνει:

  • Μίγμα ιχνοστοιχείων ELEM-MIX
  • Μίγμα ιχνοστοιχείων DIA-MIX
  • Μίγμα ιχνοστοιχείων COMBI-MIX
  • Μίγμα ιχνοστοιχείων MULTI-MIX

ΤΡΟΦΟΠΕΝΙΕΣ – Μαγνήσιο

Η τροφοπενία μαγνησίου στην πορτοκαλιά προκαλεί χαρακτηριστική χλώρωση που αποκτά σχήμα Λ, ενώ η παραγωγή υποβαθμίζεται ποσοτικά και εκδηλώνεται το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας στα δέντρα.

Η HUMOFERT ABETE για την πρόληψη και αντιμετώπιση της τροφοπενίας μαγνησίου στην πορτοκαλιά προτείνει:

  • Χηλικός μαγνήσιο ELEM-MG
  • Υγρό λίπασμα μαγνησίου με αμινοξέα AMINA-MAG

ΤΡΟΦΟΠΕΝΙΕΣ - Σίδηρος

Έλλειψη σιδήρου στην πορτοκαλιά προκαλεί χλώρωση, μικροφυλλία και φυλλόπτωση ανάλογα με την έντασή της. Επίσης επηρεάζει αρνητικά την καρπόδεση και το μέγεθος των καρπών με αντίκτυπο στη συνολική παραγωγή.

Η HUMOFERT ABETE για την πρόληψη και αντιμετώπιση της τροφοπενίας σιδήρου στην πορτοκαλιά προτείνει:

  • Χηλικός σίδηρος EDDHA FERRUM
  • Χηλικός σίδηρος EDDHA FERILION
  • Χηλικός σίδηρος EDTA ELEM-FE
  • Υγρό λίπασμα χηλικού σιδήρου EDTA με αμινοξέα AMINA-FE

ΤΡΟΦΟΠΕΝΙΕΣ - Ψευδάργυρος

Η τροφοπενία ψευδαργύρου στην πορτοκαλιά προκαλεί χλώρωση, μικροφυλλία και αποξήρανση της τρυφερής βλάστησης. Επιπλέον, μειώνεται η καρπόδεση και το τελικό μέγεθος των καρπών, ενώ οι καρποί που αναπτύσσονται είναι παραμορφωμένοι.

Τα σκευάσματα ψευδαργύρου που προτείνει η HUMOFERT ΑΒΕΤΕ για την καλλιέργεια της πορτοκαλιάς είναι:

  • Χηλικός ψευδάργυρος ELEM-ZN
  • Υγρό λίπασμα ψευδαργύρου με αμινοξέα AMINA-ZN
  • Υγρό λίπασμα ψευδαργύρου-βορίου-μολυβδαινίου με αμινοξέα AMINA-ZiBoMo

ΤΡΟΦΟΠΕΝΙΕΣ - Βόριο

Η τροφοπενία βορίου στην πορτοκαλιά νεκρώνει την κορυφαία νεαρή βλάστηση, προκαλεί την έκπτυξη κοντών βλαστών, ενώ οι καρποί παραμορφώνονται και αποκτούν χοντρή φλούδα.

Η HUMOFERT ΑΒΕΤΕ για την αντιμετώπιση της τροφοπενίας βορίου στην πορτοκαλιά προτείνει:

  • Υγρό λίπασμα ψευδαργύρου-βορίου-μολυβδαινίου με αμινοξέα AMINA-ZiBoMo
  • Υγρό λίπασμα βορίου BORONIL
  • Υγρό λίπασμα βορίου με εκχύλισμα φυκιών SEABOR
  • Λίπασμα Βορίου σε υδατοδιαλυτή σκόνη ELEM-B
  • Μίγμα Βορίου-Αμινοξέων σε υδατοδιαλυτή σκόνη DIA-B

 

Επικοινωνία

Ερμού 1 & Θεοτοκοπούλου, 144 52 Μεταμόρφωση
Τηλ. 210 284 5891, 210 285 5061  Fax. 210 281 7971
e-mail : info@humofert.gr

facebooktweetergooglein

Newsletter

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και να μάθετε για τα τελευταία νέα και τις ειδικές προσφορές

Πνευματικά δικαιώματα HUMOFERT ΑΒΕΤΕ © 2015. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος